67. Maak jou tjorretjie vol!

1

Inspirasie is vir my ou lewenstjorretjie soos petrol. Ek moet elke nou en dan volmaak om eers weer vir ‘n tydjie te kan ry. Vir ‘n paar weke brand my petrolliggie al en ek kom ruk-ruk soggens by die werk aan. Maar vandag is volmaakdag en ek is GEiNSPIREERD!

Vanoggend het ons ons wekkers vir 2:45 gestel en vroeg opgestaan om te sien hoe Wayde van Niekerk die 400m wêreldrekord breek en ‘n hele nasie sommer net so binne 43.03 sekondes inspireer. Hy het die wêreld se harte gesteel en baie mense met trane van trots gelos.

My hart het hy egter verlede jaar al gesteel toe ek hoor dat hierdie merkwaardige outjie van die Kaap kom en dat hy, soos Lisa, ook ‘n preemie was. Om te dink dat hy ook sy eerste paar lewenswekies in ‘n broeikas in Grootte Schuur deurgebring het, het onmiddellik my aandag getrek en ek het sy reis na die Olimpiese Spele aandagtig begin volg.

2

Wat vir my so ongelooflik van Wayde is, is sy nederigheid. Dat hy altyd sy bes gee, maar nie grootkop kry nie. Hy bly steeds die cool, vriendelike plat-op-die-aarde “Capie” met ‘n onskuldige glimlag. En wat my asem heeltemal weggeslaan het, is toe hy aan die begin van die jaar R500 000 aan die Newborn Trust by Grootte Schuur geskenk het. Dat hy weet waar hy vandaan kom en dat hy teruggee vir sy gemeenskap, het my werklik geinspireerd laat voel.

Ek hoor so baie dat mense sê  Lisa se storie inspireer hulle. Dan voel ek warm en lekker in my hart. Om te dink dat my tawwe klein dogtertjie dit regkry om ander mense te inspireer, is vir my ongelooflik. Ek is so opewonde om haar eendag as sy bietjie groter is, van Wayde te vertel. Van hoe hy ook ‘n klein ou dingetjie was. En hoe hy nou al die ander vet babas uitstof en rekords breek en beroemd geraak het. Ek sal haar vertel van sy omgee hart en hoe hy nie gaan lê het toe mense hom kritiseer het nie. En ek hoop dit inspireer haar om ook groot drome vir haar klein lyfie te begin vorm. En ek kan nie wag om te sien wat sy eendag as sy groot is gaan doen nie!

2016 sleepover 1309

Inspirasie-stasies is oral om ons. Soms is dit in die groot oomblikke wat op tv verskyn en soms is dit ‘n klein woordjie wat oor jou gespreek word. Soms vind jy dit in ‘n liedjie en soms op die strand of in die woud. Soms vind jy dit in ‘n boek en soms moet jy dit op die langpad gaan soek. Daar is tye waar jy heeltemal ongeinspireerd voel, maar dalk is dit juis dié tye waar jy ander kan inspireer. Ek daag jou vandag uit: Vind jou inspirasie  en inspireer iemand om jou!  En maak seker jou tjorretjie is volgemaak, want wie weet…miskien gaan die prys weer binnekort op. images

 

 

Advertisements

57. NUWE jaar, NUWE jy…nuwe MA!

imagesCADS1AIN Dis die 31ste Desember. Die laaste dag van die jaar. Môre is dit NUWE jaar! Die eerste dag van 2016!

NUWE is so ‘n mooi woord. Dit beteken so baie. As jy ‘n nuwe rok gekoop het, kan jy nie wag vir ‘n geleentheid om dit te dra nie. As jy ‘n nuwe resep raakgelees het, hoop jy dat iemand kom kuier sodat jy dit kan uitprobeer. As jy ‘n nuwe baba het, wil jy hom/haar vir die wêreld wys. NUWE is lekker, want dis ‘n ekstra toevoeging tot ons normale, vervelige lewe. Dit is ietsie spesiaals wat net vir ‘n kort tydjie NUUT kan wees…en voordat jy jou oë uitvee, is die nuut nie meer nuut nie en is dit ook maar vervelig en normaal.

Verlede jaar was vir ons ekstra NUUT. Dit was die eerste Nuwe jaar met ‘n NUWE baba. Dit was spesiaal en anders. Ons het glad nie ‘n groot dronkword-partytjie gehou nie. Ek het geborsvoed en Lisa was min lus vir vroeg gaan slaap. Ons was by ons vriende se VEGAS-poker partytjie en het opgedress en saamgespeel. Maar ons was nie lus vir kuier nie. Ons was lus vir rustig dink oor al die dinge van die afgelope jaar. Al die slegte en die goeie goed en ons wou rustig daaroor gesels en in dankbaarheid stilraak. En ons het op die 1ste tyd gehad om net te reflekteer oor die jaar. 10603729_10155172391385179_4413860247148855240_n

Elke jaar maak ons maar almal nuwejaarsvoornemens. Al sê ons ons doen nie, maak ons maar almal saggies in ons hart ‘n paar: “Hierdie jaar gaan ek minder soetgoed eet”, “Hierdie jaar gaan ek meer tyd aan oefening spandeer”, “Hierdie jaar gaan ek minder vloek”, “Hierdie jaar gaan ek meer tyd maak vir goeie vriende”, “Hierdie jaar gaan ek meer kerk toe gaan” en so gaan dit aan. Elke voorneme het gewoontlik ‘n meer of ‘n minder gekoppel daaraan. Meer tyd, minder eet, meer oefen, minder praat, meer glo, minder werk.

Dit is tog lekker om ‘n paar kilos te verloor en goed te lyk in jou klere. Dit is lekker om al daai feel-good-oefen-hormone te voel. Dit is lekker om gesond te eet en goed te voel. Almal hou daarvan om meer te kuier en minder te vloek. Ons WIL almal al hierdie goed doen…maar dit nie altyd so maklik nie.

En net soos die nuwe rok in die kas of soos die lekker resep, is die voornemens ook net vir ‘n tydjie nuut. Kort voor lank hang hulle saam met die ou rokke in die kas en wag ons vir die 31ste Desember om weer nuwes te maak. Ons eet gesond vir ‘n maand of twee (of soos ek en vele ander vir ‘n dag of twee). Ons vloek vir Januarie glad nie, in Februarie sê ons per ongeluk weer “fok” en teen Maart is dit weer die normale ou storie. Ons gaan draf of stap elke aand totdat die eerste reën val en dan is dit veels te koud om uit die huis te gaan en daar gaan die fiksheidsroetine ook. En dan sit ons en gee op omdat dit nog so ver is tot 31 Desember. En so gaan dit jaar na jaar. VOORnemens word binne ‘n paar weke AGTERnemens en ons vergeet daarvan en beweeg aan met ons lewens.

Hierdie jaar het ek besluit om geen voornemens vir myself te maak nie, want dit hou tog in elke geval nie. Iemand (sonder kinders) het my nou die dag gevra wanneer mens weer jou lyf terugkry nadat jy ‘n kind gehad het. En my antwoord aan haar was: “Mens is óf maer óf jy is ‘n ma…en mens kan nie albei kies nie.” En ek weet sy het gedink ek is mal en sy het gewonder wat dan van al die ander maer mammas. En miskien sal sy eendag verstaan. Verstaan dat dit lekkerder is om met jou dogtertjie in die tuin te speel as om te gaan draf. Dat dit lekkerder is om saam met haar ‘n roomys te eet as wat dit is om slaaiblare saam te eet. Dat dit lekkerder is om vir ‘n uur te kyk hoe mooi jou dogtertjie is as sy slaap as om situps langs jou bed te doen. Verstaan dat die gesprekke wat jy met vriende het skielik nie meer oor gewig gaan nie, maar oor mylpale, en hoe oulik jou kind is, en wat sy als aanvang. Dat ma wees al jou tyd op vat en dat jy dalk eendag weer sal dink aan jouself en jou lyf en jou hare.

Gelukkig is ‘n nuwe jaar ook tyd vir terugdink en reflekteer. Tyd om as ma stil te raak en te dink aan watter foute jy dalk deur die jaar gemaak het. En nie om jouself daaroor skuldig te laat voel nie, maar om nuut oor jou houding en “approach” te dink. So hierdie jaar maak ek net voornemens vir Lisa. Nuwe-ma-voornemens…en hier is hulle:

  1. Lisa gaan meer tyd buite in die modder en sand spandeer.
  2. Lisa gaan minder haar ma op haar selfoon sien.
  3. Lisa gaan meer uit haar maag uit lag vir haar ma se simpelgeid.
  4. Lisa gaan minder die woord NEE hoor.
  5. Lisa gaan meer toegelaat word om baba te wees.

En volgende jaar, miskien (groot miskien), sal ek weer aan myself dink. Maar vir nou is dit eers anders, want vir eers is ek net ‘n ma.As jy beplan vir 'n jaar

56. Dis KERSFEES!

IMG_1621

As ‘n klein dogtertjie was ek mal oor Kersfees. Ek kon nie wag dat my pa op die 1ste Desember die kersboom en versierings uit die garage gaan uithaal nie. Dan het ons die boom in die sitkamer opgeslaan en met moeite die liggies ontknoop en die boom versier. Ek onthou elke item…die liggies met die kersvaderkoppies, die doilie-engeltjies, die goue balle en elke keer as die presente onder die boom groei, het ons met opwinding gegiggel en skelm gaan voel wat binne toegedraai is.

My pa se werk het elke jaar ‘n groot kerspartytjie gehad. Almal moes geskenkies koop (waarvan ek toe nie geweet het nie, want ek het toe verseker nog geglo Kersvader maak die geskenke bymekaar) en voor die tyd vir Kersvader gee. Dan het hy met ‘n vreeslike gedoente met al die presente opgedaag. Een jaar was dit met ‘n brandweerwa en een jaar met ‘n hout sleë. Dié jaar was dit met ‘n helikopter. Al die kinders by die werk het nader gehol en opgewonde vir Vader Kersfees gewaai. Toe hy uit die helikopter klim, het hy iets in sy hand. Dit lyk soos ‘n houtkissie en soos hy stap roep hy heeltyd MY naam. Ek kon dit nie glo nie! Kersvader ken my naam?! Ek het skrikkerig nader gegaan en ek was geskok, senuweeagtig, bang en terselfde tyd opgewonde. In sy hande was my present…’n klein konyntjie!

Later (toe ek nie meer in Kersvader glo nie…en wanneer dit gebeur het,   kan ek glad nie onthou nie), het my ma my vertel hoe hulle gesukkel het. Ek wou niks anders vir Kersfees hê nie… net ‘n konyntjie. En wat ‘n probleem dit was om die lewendige hasie by my te kry. Hulle kon tog nie die hasie saam met die ander toegedraaide geskenke in die sak gooi nie. En hoe almal daardie dag niks met hulle duur Barbies en nuwe karretjies te doen wou hê nie, want almal wou ook skielik ‘n hasie hê. My ma het vertel hoe die hasie spotgoedkoop was, maar dit was die beste present OOIT!

Op die 25ste Desember 2013 het ons ‘n ander geskenk gekry. Ek het uitgevind ek is swanger. Dit was vreemd hoe my hart geklop het…amper nes die keer wat KersVader my naam geroep het. Ek was GESKOK. Alhoewel ek geweet het dat ons besig was om te probeer vir kinders…was dit die heel eerste maand. Ek het regtig nie verwag dat dit so vinnig gaan gebeur nie, en dit was bietjie van ‘n “o..koek, wat nou”-oomblik. Ek was ook SENUWEEAGTIG. Gaan ons dit kan doen? Hoe en wanneer sê ons vir ons ouers? Gaan almal om die tafel sien as ek nie my sjampanje drink nie? Daar was verseker ook ‘n tikkie VREES. Ek was bang vir die swangerskap. Bang vir wat die res van die familie gaan dink. Gaan hulle dink ons het te gou probeer? Gaan hulle bly vir ons wees? Wat as ons almal vertel en ons het ‘n miskraam? En dan natuurlik was daar OPWINDING. Ek en my man was vreeslik opgewonde. Ons is swanger! Ons gaan ‘n klein mensie hê!

En so is Lisa gebore en ons het die eerste 6 maande van haar lewe oorleef (hoe…weet ek nie, maar ons het dit gemaak). Vreemd dat my skoonpa wat glad nie van my kinderliefde (en dalk steeds grootmensliefde) vir hasies weet nie, Lisa se bynaam KONYNTJIE gegee het nie. En hoe ek dus vir die tweede Kersfees die beste present OOIT gekry het. Weereens ‘n klein ‘konyntjie’. En dit bring ons dan by Kersfees 2014…Lisa se eerste Kersfees.IMG_1642

‘n Goeie vriendin van my het Lisa se 3-6 maande Kersfees outfit al in Januarie by Woolies se uitverkoping gekoop. Min het ons geweet dat Lisa nog teen Kersfees nie eers in haar Newborn klere sal pas nie. Ons het maar net die bip van die pakkie gedra. Almal was skielik meer opgewonde oor Kersfees, want hierdie jaar was daar ‘n kleintjie in die familie. (In my skoonfamilie is dit die eerste kleinkind en by my familie is Lisa die eerste kleinkind wat in Suid-Afrika bly). Ons het Oukersaand by een familie spandeer en Kersdag by die ander. Nie dat Lisa dit sal onthou nie, maar sy het soveel presente gekry. Daar was weer by ons grootmense ook ‘n tipe opwinding en dit is ongelooflik hoe ‘n kind die hele gevoel rondom Kersfees weer terugbring.

Vir jare het Kersfees vir my net ‘n groot etery geraak. Ek het presente gekoop omdat ek moes en dit was nie vir my vreeslik lekker nie. Iemand het altyd baklei en dit was altyd ‘n ‘mission’ om ver te ry en in te pak en en en. Nou, met Lisa, was Kersfees weer Kersfees. Dit was weer ‘n tyd van dankbaarheid, ‘n tyd van feesvieringe, ‘n tyd van gee, ‘n tyd van hoop, ‘n tyd van liefde. Kersfees soos wat Kersfees moet wees.

Die Here het my met hierdie klein dogtertjie so geseën en ek het net weer opreg besef hoe ‘n groot opoffering dit vir God was om Jesus na die aarde toe te stuur. Dat dit die grootste geskenk moes wees. Hoe ongelooflik dit is dat daar ‘n klein babatjie in Bethlehem gebore is. In ‘n stal, sonder hospitale en mooi beddegoed. Dat daardie babatjie se pad vorentoe in baie detail beplan is en hoe daardie babatjie as ‘n grootmens vir ons aan die kruis gesterf het.

Ek hoor soveel keer dat Kersfees eintlik nie ‘n Christelike fees is nie en dat dit maar net ‘n geldmaakstorie is. En dit is dalk waar, maar Kersfees is soveel meer as net dit. Dit is ‘n tyd waar families bymekaar kom en saam kuier en lag. Dit is ‘n tyd waar mense vir mekaar geskenkies gee…en dit hoef nie duur te wees nie…dit gaan oor die gee.

Kersfees is ‘n gevoel. Dit is daardie “fuzzy” gevoel wat jou soms tranerig maak. Dit is daardie effens langer drukkie van ‘n ouma of oupa wat jy nie elke dag sien nie. Dit is die klank van Boney M in die winkels. Dit is daardie reuk van die boud in die oond. Dit is die smaak van die braaiaartappels en die trifle. Dit is die ontmoeting van sagte glimlaggende oë rondom die etenstafel. Dit is die onthou van die wat nie meer daar is nie. Dit is die aanvaarding van elkeen se gawes en persoonlikhede. Dit gaan oor die beloftes en seëninge wat ons elke dag ervaar. Dit gaan inderdaad oor ons geloof, en as dit nie Christelike waardes uitbeeld nie, dan weet ek nie.

Ek het myself daardie aand bevind waar ek in ons bed lê en bid dat Kersfees vir Lisa altyd ook so ‘n spesiale tyd met God sal wees. En dat sy dit eendag met haar kinders ook kan deel soos wat ons ouers met ons gedeel het. En ek het gebid dat ek eendag vir haar ook ‘n konyntjie sal kan gee.

Mag Kersfees 2015 vir julle almal ‘n opregte tyd wees. ‘n Geseënde Kersfees en nie net ‘n “Merry Christmas” soos die Engelse sê nie. Mag julle opnuut die Kersfeesgevoel ervaar en mag dit julle nader aan God bring.IMG_3347_resize